kırılmadık kalp köşem kalmadı..
sızım sızım sızlıyor işte can.
ne ilk ne son belki ama
fakat-lakin olmaz ki böylee!!!
durmaz ki dilim SEN demezse.
"ışığım oldun, umudum oldun, yüreğim oldun sevdam.
senle ağlarım senle gülerim, senle yaşayıp senle ölürüm ben.."
ben ne yapar nasıl uyur nasıl gülebilirim?
istemem ne rüzgar, ne yağmur,
ne uyku..
yalın bir ses..
sade bi suret bakmak istediğim.
özlemekse bu cümleler
özledik be azizim..
sevgilerle
Kırık dökük bir sabahın gölgelediği ifadelerimi yine sana beyan ediyorum. Doğru olan ya da olmayanla uğraşmıyorum eskisi gibi.. Mutlak doğrunun dışındakiler şüpheydi çoğu kez.. ama şimdi hepsi askıda.
Bir melodi vardı dilime doladığım. Doladıkça Sen dediğim.
“Renksiz, boyasız, hâyali resimlerimde, sensizliğin beraberinde gelen suskunluğumu çizmeye çabalıyorum. Sonuç verir mi bilmem
N’olur kırılma incinme Sevgilim
budur hâlim..
Sensizliğin saniyelerinde soluk almak sabır ister;
Huzurun sâdası, sesinin mest ettiği notalarında gezer..
ben sensiz olamıyorum işte neylersin..
ah yürek yangınım, göç başlamadan;
gel de gör senden kalanları..
hey gidi koca sevdam;
nelere takıldın da yâre seslenemişsin.
duyuyor mudur seni?
duymuyor..
başlıyor yürek göçü..
uyu azizim..
bir rüya ile gelir çalarım kapını
hiç beklemediğin kıpırtıda duyarsın sesimi
duyup içlenir dayanamaz bakarsın serpe yüreğime
sonra dingin bir sûkunetle dokunurum
yumuşaklığını ipekten alan her bir saç teline
kalabalık sözlerden sıyrılır usulca uzanırım
rahatlığını yüreğimden alan kuş misali kollarının engin titrekliğine
sen uyu azizim..
…
azize bir türkü..
azize sırılsıklam bir düş..
görülmeye değerse ben göz kapaklarının ardındayım ..
hissedilmeye değerse eğer bir nefes ötendeyim..
ben sendeyim..
sen hep bendeydin..
…
uyu azizim..
sevdamın yağışını bildiriyorum sana en kuvvetli tellallarla..
içimin çağlayanlarını, ırmaklarını ve denizlerini kabartıyorum
en suskun denizci kimliğimle..en sözlü edebi haletimle..
en içli şarkı eşliğimle..en gerçekçi yüreğimle..
en deli çırpınışlarımla..en uslu sokuluşumla..
en serseri gülüşümle..en yapaysız küsüşümle..
…
uyu azizim..
sen uyurken neler fısıldıyorum kulağına bilemzsin..
sen uyurken neler anlatıyorum uyuyan sana göremezsin..
sen sana bir bak..
ama yok sen bendesin bakamazsın
sen bana bak
ama yok ben sendeyim bana bakamazsın
iyisi mi sen aynaya bak..
hem bende hem sende olana bir bak
nasıl çığlık çığlığa özleminle
nasıl yanıp yanıp sönüyor senden aldığı ışığıyla
sönen her saniyeme bir ömür sığdır hadi sığdırabilirsen
kırpan her gözlerinin sayısına bir gözyaşı ekle ıslatamayabilirsen
sen bana bir sen ekle..
sana bir ben.
topla hepsini birde tekrar bizi ekle
hadi çık işin içinden çıkabilirsen..
…
susuyorum..
uyuyorsun biliyorum..
göremiyorum..
görmek istiyorum..
gelemiyorum..
gelmek istiyorum kıyamıyorum..
hadi kıyayım diyorum eyvah yapamıyorum..
sen neysin böyle beni benden eden
ah bi bilsem bilemiyorum
sen ne deli bir yerdesin öyle çık desem de diyemiyorum
dilim dilim oluyor dilim sana çık dediğimde
büklüm büklüm oluyor boynum, sana kal dediğimde
delik deşik oluyor yüreğim sana her göz süzüşümde..
sen uyu azizim..
merak etme yanına geleceğim..
kıyamam dedim ama gözlerinden öpeceğim..
görmesen de hissettirir bunu yüreciğim..
sonra bir uyan da,görsün seni azizeciğin..
tatlı uykular..bol şekerli rüyalar bitaneciğim
su sesinde hıçkırıklarım, çığlıklarım, çırpınışlarım. Derin, sessiz ve kuvvetli bir çelişki.
Bana sunulan sınıra kadar suskunum bu sıralar. Bir o kadar darmaduman. Ne gözyaşım yumuşatıyor katı kalpleri, ne suskunluğum. ha diye başladı yalınlığım. oysa beklemeliydim gelmesini ya da çağırmalıydım. Herşeye aykırı bir sada ile kapımdaydı..ne yapar, ne derdim karşısında.
son bulmayan kargaşalarıma karşı tercihim olsun artık yalnızlığım. Bu ne bir isyan, ne bir sitem ve ne bir kaygı.. Kırık dökük gözyaşlarıma eşlik eden eş değerde bir çözüm işte.
Zor bunları söyleyebilmek.Çok dar düşüncelerde, kısırlaşan maneviyatıma yardımcıdır belki-ne mümkün belirsiz ve batan rahatsızlığıma dayanabilmek.. Böyle zamansız cümleleri bir araya getirmek nasıl bir çaresizlik bilir misin? İçim ağrıyor..içim perperişan. Ve ben sızım sızım küstahça yazıyorum, kızma bana. Ellerim soğuk..kokusuz..titrek..cansız..hâl böyle iken nasıl sesleneyim sana bilmiyorum. Olur da duyarsan ahvalimi, n’olur bırakma ellerimi..
ben yorgun..
ruh solgun..
sen..?
“yeter yüreğimi bir çift gözün ateşine rehin verdiğim”
………
cancağızım.
varım yoğum.
tek belam.
üstesinden
gelinemeyenim.
her nasıl sesleneceğimi hala çözemediğim.
değer üstü değer biçip suskunluğumu gözlerine armağan ettiğim can dediğim.
aç ellerin gireyim
sana ömrüm vereyim.
…………
her satıra bir meram
her melodiye bir anlam
hey gidi günler hey
seyduna&şahrud ne sevgidir ey Alah’ım.
…..
cancağızım.
duy bak bu sözlerim sana.
bunlar ki edebi sanatlara uğramadan
yapma ellere teslim edilmeden geldi huzuruna
koynuna al demiyom
eşikte koyma beni, bağışla beni yeter.
bunca ifadeleri derleyip serdiğim halde açmayacaksan kapıyı,
ben adım atmıyorum.
kendi halimle hallenip sana seslenmeye devam ediyoruuuuuuuuuuuuuuuuuuummm…!!!!!
